Baharatları tanıyalım
Baharatla aromatik otlar arasında temelde büyük bir fark
bulunmaz, bir tanıma göre baharat-yani baharlar-aromatik
köklerin, ağaç kabuklarının, meyvaların ve tohumların
kurutulmuş halinden başka bir şey değildir. Aromatik otların
yemeğe bir parfüm katması aranırken, baharatın kuvvetli bir
tat vermesi istenir. Aromatik otlar güzel kokulu olmaları ile
dikkat çekerken baharat keskin tatları ile hemen öne çıkarlar.
Dikkat çekici bir nokta ise baharatın tümünün egzotik kökenli
olmasıdır. Amerika'nın tropikal bölgelerinde yetişmektedir.
Yakın zamana kadar özellikle etlerin sağlıklı koşullarda uzun
süre saklanamaması yüzünden çabuk bozulmaları söz konusu idi.
Baharlar keskin tatlıları ile bu bozulmayı örtmüşlerdir.
Ayrıca baharatın çoğunun mükemmel bir iştah açıcı olduğunu
biliyoruz.
Bu niteliklerinden ötürü baharat ticareti yüzyıllar boyunca
çok önemli sayılmıştır. Zor koşullarda çok uzak mesafelerden
taşınan baharat batıda daima yüksek fiyatla satılmıştır. Biraz
da bu yüzden yemeklerde baharat kullanımı yakın zamana kadar
bir zenginlik göstergesi olarak kabul edilmiştir.
Acı kırmızı,toz biberi: Güney Amerika kökenli baharat. Acı ve
tatlı taze biberlerin kurutulup, dövülmesinden elde edilmiş
sıcak yöre yemeklerinin çoğunda kullanılır.
Beyaz toz biber: Karabiberin dışı kabuğu alınmış olanın
öğütülmüşü. Tadı karabibere göre daha hafiftir. Yemeğin
rengini bozmaması için ya da açık renkli sos ve yemeklerde
kullanılır.
Biberiye:Tazesinin kullanıldığı her yer de kullanılır.
Çörekotu:Ekmeklerin üzerine pişirilirken serpilir. Çöreklerde
de kullanılır. Dilerseniz salatalar da da çörek otu
kullanabilirsiniz.
Dolmalık Fıstık:Özellikle dolma içlerinde kullanılır.
Hintcevizi: Bir diğer adı Müskat'tır. Beşamel sos ve
benzerleri ile peynirli yemeklerde kullanılır. En ince
rendeden çekilir. Acımsı tadından ötürü küçük miktarlarda
kullanılmalıdır
Karabiber: Dünyanın en çok kullanılna baharı. Kuru ve siyah
tanelerinin baharlı ve acı bir tadı vardır. Hemen hemen her
türlü yemekte bütün veya toz durumda kullanmak mümkündür.
Karanfil: Bu bitkinin koyu renkli, küçük çivi biçimindeki
tomurcukları kurutulur ve öğütülerek toz haline getirildikten
sonra veya dövülmeden tane olarak kullanılır. Kompostolarda,
bazı tatlılarda, şerbetlerde, keklerde, dondurmalarda, soğanla
birlikte bazı yahnilerde kullanılır. Elma ile ilginç bir uyumu
vardır.
Kimyon: Akdeniz kökenli bir bahar. Doğu Avrupa da ekmeklerde
sık kullanılır. Soğuk etlerin yanlarında servis yapılır. Munster gibi bazı peynirlerin yapımında malzeme olarak yer
alır. Türk mutfağında köftelerde ve bazı salçalı et
yemeklerinde kullanılır.
Köri: Genellikle zerdeçal, kişniş, kimyon, biber, karanfil,
kakule, zencefil, hindistan cevizi, demirhindi ve acı kırmızı
biberden oluşan Hint kökenli bir baharat bileşimi.
Kurunane: Salataların dışında tazesinin kullanıldığı her yerde
bazı harçlarda.
Kuru tarhun: Tazesinin kullanıldığı yer her yerde kullanılır.
Kuşüzümü: Pilav, dolma içleri ve bazı tatlılar da kullanılır.
Pul kırmızı: Acı taze biberleri kurutulup pul haline
getirilmesine biber ile elde edilir.Toz biber gibi kullanılır.
Safran: Akdeniz çevresinde yetiştirilen soğanlı bir bitki olan
safranın stigmalarının - yani üreme organlarının - üst
kısımlarının kurutulmuşu. Safran portakal kırmızısı ile bir
renk olmasına karşın kullanıldığı yemeğe sapsarı bir renk
verir. Bazı balık ve deniz mahsulleri yahnilerinde pilavlarda
ve sütlü - pirinçli tatlılarda kullanılır. Çok pahalı olduğu
için bazen yerine zerdeçala bırakır.
Sumak: Türkiye kökenli küçük ve bodur bir ağacımsı. Etli
yaprakları ve meyveleri toz haline getirip kullanılmaktadır.
Ekşimsi bir tadı vardır. Orta doğuda çok yaygın olarak bilinir
ve kullanılır.
Susam: Türk mutfağında simit gibi çeşitli hamurlu yiyeceklerde ya da tahin yapımında kullanılır. Uzak doğuda ise etlere tat
vermek üzere yemeklere katılır.
Şam Fıstığı: Kurutulup kavrulduktan sonra kullanılan bir
fıstık türüdür. Tatlılarda, pilavlarda, dolma içlerinde ve
dekoratif olarak kullanılır.
Tatlı kırmızı toz biber:Tatlı kırmızı biberlerin kurutulup
öğütülmesiyle elde edilmiş bir lezzet verici. Yahniler,
harçlar, soslar ve çorbalarda kullanılır.
Tarçın (çubuk): İki yüzyıl öncesine kadar , bugünkü karabiber
kadar yaygın kullanılan bir baharat. Günümüz Türk mutfağında
bazı harçlar ile sütlü tatlıları lezzetlendirmek üzere
kullanıyor.
Toz tarçın: Çubuk tarçın gibi, günümüz Türk mutfağının bazı
harçları ile sütlü tatlılarda kullanılır.
Vanilya: Meksika kökenli bir baharat. Pastacılık ve
şekercilikte krema, kek, dondurma, komposto, poşe meyveler ve
sütlü tatlıları lezzetlendirmek için kullanılır.
Zencefil: Bir bitkinin toprak altında kalan gövdesinin
kurutulmasıyla elde edilir. Genellikle şerbet, meşrubat ve
likör yapımında kullanılmaktadır. Dünya mutfaklarında çeşitli
yemeklerle yoğun olarak kullanılan açık renkli bir baharattır.
|