Evin köşe minderi
bizim pamuk kedinin
orda durur süs gibi
mırıl mırıl mırıldar
bazen şöyle esneyip
ayaklarını yalar
gerinir tatlı tatlı
rehavetini atar
aslan kesilir hemen
bir fare sesi duysa
kükremiyorsa bile
saldırır amansızca
bazen kaybolur gözden
gezer bol bol keyfince
sonra bir de bakarım
gelmiş yerine yine
kışın sobanın yanı
her zaman onun hakkı
bazen çıkar kucağa
okşanmak onun hakkı
karnı acıktığında
mırıl mırıl yalvarır
sürtünür kafasıyla
cilve ile naz ile
kapınca balığını
alamazsın elinden
sakın israr etmeyin
atar cırmığı birden
bazen evde minderde
bazen duvar üstünde
bazen serçe peşinde
tırmanır bir ağaca
şu bizim pamuk kedi
aratıyor kendini
kaybolup gitti artık
özletiyor kendini  | 
