At ölse meydan kalır, yiğit ölse şanı kalır

Örümcek ağı olan evden hastalık çıkmaz.

Hastanın hâlinden sağlıklı anlamaz.

Ağız bir, kulak iki; bir söyle, iki dinle.

Dünyalık görevler, âhiretin azabından güçlüdür.

Söylenen söz atılan ok gibidir.

Söylenmemiş söze efendi isen, söylendikten sonra onun kulusun.

Azın kadrini bilmeyen çoğun kadrini de bilmez.

Komşunun horozu kaz gibi, karısı da kız gibi gelir.

Yalan ile gerçeğin arası dört kere elli.

Yalancının doğrusuna da inanılmaz.

Yalıncının şahidi yanında olur (Şıracının şahidi bozacı).

Kötü evlât fazla parmağa benzer; kessen, acıtır; kesmesen, üzer.

İneğin kötüsü sürüden ayrılır, insanın kötüsü geveze olur.

Yabancı memlekette sultan olmaktansa kendi yurdunda ayak takımından ol.

İyi ata bir kamçı yeter.

İyi çiftçinin ineği kısır kalmaz.

İyiliğe iyilik her kişinin işidir, kötülüğe iyilik er kişinin işidir.

İyiliğe iyilik, kötülüğe kötülük (Göze göz, dişe diş).

Yazın çalışmayan kışın yiyemez.

Yazın yılan gören kışın ipten korkar. (Sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yer).

Bahar işlerine kışın başla.

Yetişkin kız, eyerlenen at gibidir.

Yedi kere ölç, bir kere biç.

Yenilen güreşe doymaz.

Ağlamayan çocuğa meme verilmez.